Tatar Çölü

Neyi bekliyoruz böyle toplanmış pazar yerine?

Bugün barbarlar geliyormuş buraya.

Kavafis

Kavafis’in şiirinden beklemek üzerine iki kitap doğdu, şiir ile aynı adı taşıyan Coetzee’nin "Barbarları Beklerken" kitabı ve Buzzati’nin Tatar çölü. Tatar çölü, beklemek üzerine muhteşem bir anlatı... Beklemek de sadece doğal bekleyenlere has bir acı. Attığınız her adımda içli bir türkü duyuyorsa kulaklarınız, baktığınız her menzilde bekleteni arıyorsa gözleriniz; demekki siz de doğal bir bekleyensiniz. Doğal bir bekleyenseniz doğal bekletenleri ilk bakışta tanırsınız, o an anlarsınız Bastiani kalesidir yeni görev yeriniz, Tatar çölüdür yeni menziliniz, artık yolunuz bu çöle meftun... Herkes değişir, dönüşür, yol alır ama siz bekleme kulenizde tekrar tekrar aynı güne uyanırsınız. Beklerken zaman mefhumunuz şaşar, sabrınız taşar, önce dayanırsınız sonra aldanırsınız. Her gün uyandığınız çöle bakıp uzak menzilden çıkıp geleceklere aldanırsınız... Gelseler bir anlamı olacaktır beklemenin ama ya çıkıp gelmezler ya da Drogo gibi düşünce gelirler, ömrünüz biter, yaşama amacınız güme gider, yerinize başkaları geçer... İnsan Tatar Çölüne atanıyor, kavafis in şiirinde bir mısra oluyor da gönlü hep Madak’ta kalıyor, çiçekli şiirler yazmak istiyorsunuz ama kimse bilmiyor darmadağın gövdenizi, çiçekli perdelerin arkasında saklıyorsunuz.